Skip to content
Границата што минува низ улиците, куќите и становите не е сцена од филм, туку реалност во малото гратче Барле, кое се наоѓа на границата меѓу Холандија и Белгија.
„За среќа, и двете се во Европската Унија, па немате гранична полиција во вашата дневна соба“, вели водичот кој секојдневно ги води туристите низ оваа необична географска загатка.
На прв поглед, Барле изгледа како уште еден тивок град во Холандија, близу до белгиската граница. Сепак, доволно е да погледнете надолу кон тротоарот за да сфатите дека сте на едно од најнеобичните административни места во Европа.
Барле е поделен на два дела, холандскиот Барле-Насау и белгискиот Барле-Хертог, а границата меѓу нив не е едноставна. Белгискиот дел не само што е изолиран, туку во рамките на холандската територија има дури 22 белгиски енклави, во кои се скриени седум холандски контраенклави. Границата поминува низ улици, градини, продавници, па дури и дневни соби. Во Барле, како што велат локалните жители, „сосема е нормално да се туширате во Белгија и да спиете во Холандија, во собата до вас.
Оваа неверојатна географска загатка датира од средниот век. Сè започнало во 1198 година кога војводата од Брабант му донирал дел од земјата на господарот од Бреда, додека преостанатите парцели останале под контрола на војводството.
„Со векови, тие ги менувале сопствениците, но никогаш не биле целосно обединети, па затоа била создадена комплицираната мапа што ја знаеме денес“, објаснува историчарот.
Географска атракција
Кога Белгија се одвои од Холандија во 1830 година, границите станаа уште позаплеткани. Дури по петнаесет години дискусија, комисијата успеа да донесе одлука, додека денешните граници беа официјално договорени дури во 1995 година.
Денес, Барле има двојни институции: две општини, две пошти, две училишта, две противпожарни станици и два правни системи. И, секако, двајца градоначалници.
Во пракса, границата се црта со бели крстови на тротоарот или патот, додека броевите на куќите се придружени со знамињата на земјата на која официјално ѝ припаѓа куќата. Правилото е дека домот ѝ припаѓа на земјата каде што се наоѓа влезната врата, иако постои исклучок, куќата чија врата буквално ја преминува границата. Низ историјата, разликите во законите се чувствувале во секојдневниот живот на жителите, а тие станале особено видливи за време на пандемијата, кога се применувале построги правила од едната страна на улицата отколку од другата. Сепак, понекогаш овој необичен распоред има свои предности, на пример кога горивото е значително поевтино во една земја.
За туристите, Барле е вистинска географска атракција. Доволно е да се прошета по главната улица дваесет минути и да се премине државната граница повеќе од педесет пати. Благодарение на Шенген, никој не бара документи, но речиси сигурно е дека ќе посакате да го доловите овој фасцинантен граничен мозаик со фотографија.
