Skip to content
За случајот реагираше и министерката за култура и претседателка на Националната комисија на УНЕСКО Ирена Стефоска, која соопшти дека ќе иницира пред Владата да се разгледа можноста за одземање ингеренции на општините Охрид и Струга, за како што посочи, немање волја за заштита на светското природно и културно наследство впишано во УНЕСКО.
-Очигледно дека општините Охрид и Струга немаат волја за заштита на светското природно и културно наследство впишано во УНЕСКО. Оттаму, ќе иницирам пред Владата да се разгледа можноста за одземање на ингеренциите на овие општини, соопшти Стефоска, во врска со градежните активности на објектот ресторан – дискотека „Парк“ во Охрид.
Во делот на надлежностите на Министерството за култура, министерката истакна дека на одговорност ќе бидат повикани Завод за заштита на спомениците на културата и музеј- Охрид како и Управата за заштита на културното наследство.
Градоначалникот на Охрид, Константин Георгиески, кој неодамна рече дека институциите задоцниле со соодветна реакција, уште пред еден месец истакна оти тоа е завршена работа, сопственикот на земјиштето веќе имал обезбедено секаква документација за градење. Дури и платени се комуналиите за новиот објект во износ од некаде 50 милиони денари.
За изјавата на Стефоска тој со коментар дека не постои законска можност за одземање на ингеренциите на општината, односно дека легислативата го условува тоа по однос на конкретен предмет, а не целосно, конкретно само во случај доколку има недоследности во работењето на локалниот инспекторат.
-Доколку локалниот не постапува па надлежноста ја презема државниот. Досега по сите предмети согласно нашите ингеренции сме постапувале и немало барање односно потреба за интервенција на државниот инспекторат. Второ, од денот кога е донесен планот за управување, Општина Охрид во целост го почитува и спроведува, нема ниеден случај во кој сме постапиле спротивно на планот, пишува Георгиески на неговиот профил на социјалните мрежи.
Тој истовремено укажа дека доколку навистина сака да се помогне на Општината, тоа треба да се стори преку обезбедување средства за отстранување на дивоградбите, 60 милиони денари кои повеќе пати се побарани.
-За да можеме да ги имплементираме сите препораки за рушење на се она што е законски издржано и маркирано како значителен штетен импакт кон езерото статусот и животната средина, потребни се овие финансии кои општината ги нема. Се што досега беше во рамки на можностите на општината направивме и покажавме храброст и решителност и отстранивме сериозен дел од објектите. За крај, ако министерската алудира на тоа дека општината недоволно се ангажира за заштита на културното и природното наследство, јас одговорно тврдам дека за две и пол години колку што јас сум градоначалник се направени повеќе активности во насока на заштита отколку за последните 20 години, вели Георгиески и изразува уверување дека министерката има добри намери, но оти поконструктивно би било таа лично да се вклучи во надминување на проблемите.
За односниот објект и предвидената изградба во постапката за издавање на одобрението за градење, како што соопшти Георгиески пред медиумите, испочитувана е постојната законска регулатива за изградба на објект од таква намена, со решение за одобрување елаборат за заштита на животна средина од 2010 година и водостопанска согласност од 2016 година од ресорното Министерство за животна средина и просторно планирање.
Тој тогаш рече дека е предоцна да се реагира, оттаму што Општината не може да оспори правосилно одобрение за градба.
– Ова е резултат на нефункционирањето на државните институции во 2010 година. Сега нема основа врз која сега ние би можеле да го спречиме градењето на објектот. Планот за управување со Охридскиот регион не можеме да го спроведуваме ретроградно врз завршени постапки и издадени одобренија, истиот го имплементираме на важечки урбанистички планови, со тоа што на инвеститорите им сугерираме да се усогласи градбата со планот. Од неговото донесување не е издадено ниту едно одобрение што е во спротивност со неговите одредби, рече тогаш Георгиески.
Последната можност за спас на „Парк“ беше оспорувањето на постапката за уривање односно градење, за која беше посочено дека не почнала во рамки на двогодишниот рок од добивањето на дозволата. Граѓанската иницијатива „Охрид SOS“ најави дека ќе покрене тужба против градоначалникот на Охрид доколку тој односно Општина Охрид не усвои акт за прогласување како „ништовно“ одобрението за градба на објект на местото на се уште постоечкиот ресторан „Парк“.
Каква и да е евентуалната правна разврска на случајот, доколку таква и воопшто има, веќе тоа е задоцнето оттаму што ресторанот со дискотеката е сега минато.
Токму сличните активности градежни зафати спроведувани по „легална“ постапка во значајна мерка доведоа до реална закана Охридскиот регион да го изгуби статусот во УНЕСКО, односно да биде поместен на листата светски знаменитости во опасност.
