Skip to content
Младиот Лука Црепуљаревиќ, кој се пресели од Златибор во селото Семењево на земјиштето на неговиот дедо, а потоа стана популарен поради својот начин на живот и љубовта кон селото, објави на социјалните мрежи дека дипломирал.
Лука објави фотографии со својата дипломска работа и со своето семејство, а покажа и како го прославил завршувањето на студиите.
– Мали, но сигурни чекори кон вашата цел! Исто како што на младо дрво му е потребна вода, така и на млад човек му е потребна поддршка! Можам да се пофалам дека имав многу од неа, од моето семејство, пријателите, па дури и од соседот кој ги затвора моите овци кога не можам да дојдам на час! Упорноста секогаш се исплати и токму кога сите ќе речат откажување – тогаш немојте! Едно убаво поглавје се затвори, друго се отвора, полно со предизвици, но само така е интересно – затоа што животот би бил здодевен ако беше рамна линија! Огромна благодарност до сите што честитаа, веруваа и одблизу ги следеа активностите и патувањето на човек кој мисли дека питата од Смедеревац е неспоредливо поубава од бурекот од пекара, и дека зорите на Семењевска се сè уште најубави – напиша Црепуљаревиќ на Инстаграм.
VREDI POGLEDATI, I SVAKA ČAST ZA MOMKA, NISAM BIO UPOZNAT DO SAD ALI INSTAGRAM PROFIL MU JE ODLIČAN.
— BRILJANTIN VOSAK (@CAPSLOCK94) October 3, 2023
BRAVO POSEBNO ZA OVO ŠTO JE NA KRAJU REKAO. pic.twitter.com/iXwbd6TiyW
Да потсетиме дека овој млад човек претходно за Курир.рс изјави дека планира да основа семејство, да одгледува живина и да ги искористи сите благодети на природата. Лука дипломирал на Средното економско училиште, а студирал на Вишата бизнис школа во Белград, насока „Царина и даноци“.
– Кога се запишав на универзитет во 2021 година и дознав дека сум влегол во буџет, започнав со реновирање на куќата на мојот дедо во селото Семењево. Тогаш не можев да бидам посреќен, тоа беа првите чекори, а потоа продолжив да го организирам она што го правам до ден-денес – ни рече младиот домаќин, кој има и куќа во Златибор.
Лука на богатиот селски имот има крави, овци, свињи…
– Заработувам добро, работам хонорарни работи, читам струја, им помагам на луѓето во селото кога ќе ме повикаат, тука сум ако треба да се отели крава… Продавам сирење и павлака и добро заработувам од сето тоа. Парите никогаш не ми биле важни, не ги гледам. Ги имам за себе, за семејството, имотот, прошетките. Навистина е убаво да се живее на село и би го препорачал овој живот на сите, но мора да се сака од се срце. Се сеќавам како да беше вчера, татко ми, кој почина млад, ме ставаше во колата кога бев мал и ме носеше кај баба ми во Семењево.
– Одев горе цел радосен, среќен, кога ќе ми речеа да одиме таму, срцето ми скокаше од градите од среќа. Баба ми беше симбол на српска домаќинка и остана во моето најубаво сеќавање. Интересно е што таа не беше биолошка мајка на татко ми, туку негова маќеа. Мојата вистинска баба почина кога татко ми имал малку повеќе од една година, но ја сакаше својата маќеа како мајка, а и јас ја сакав и ја почитував – вели Лука и додава:
– По завршување на факултетот сакам да останам на село, но и да имам жена и деца. Не размислувам премногу напред, но не би сакал да бидам сам на имотот со животните.
Иако живее на село, куќата ја уредил како во град, сè е модерно, па идната снаа не треба да се грижи, ништо нема да ѝ недостасува! Лука е горд на својот имот, па затоа често го фотографира за Инстаграм, а понекогаш „објавува“ и нешто од куќата. Од тие слики може да се види дека е уреден, дека сè е на свое место и дека е внатре како во секоја градска куќа или стан.
За потсетување, за Курир.рс Лука неодамна зборуваше за своето воспитување, за родителите и за поддршката што ја добил од бројни познати личности, меѓу кои и актерката Слобода Мичаловиќ, и како што вели тој, тоа многу му значело.
– Мајка ми е стабилна, образована жена, на почетокот не ѝ беше сеедно што одлучив да живеам на село, но кога виде дека сум успешен во сè, вклучително и на универзитетот и постигнувањето на сето ова, попушти . Многу им е полесно на татините синови, не сакам никого да навредувам, само велам дека оние што имаат татко покрај себе можат полесно да го решат проблемот, јас морам сè сам да направам. Го изгубив татко ми кога имав седум години, бев мал, па не можам да кажам дека ми недостигаше. Имав убаво детство, никогаш не бев гладен, искинат, бос, се потсетува Лука.
