Тажната судбина на Перхан

Давор Дујмовиќ е роден во Сараево во кое засекогаш му остана прекарот Перхан. А улогата по која тој стана препознатлив ја доби сосема случајно.

Додека бил во второ одделение основно музичко училиште, имал навика да сврати после училиште кај татко му кој работеше на пазарот Маркале.

“Ние бевме сиромашни, немав инструмент, но мајка ми ја знаеше чистачката во училиштето, која што ноќе ја отклучуваше училницата, за да можам да вежбам”, зборуваше Давор.

Во еден ресторан, каде што тој застана на сок, дошле Емир Кустурица и неговиот помошник. Асистентот го прашал таткото на Давор дали може да дојде на аудиција за филмот “Татко на службен пат”. Потоа почна пробното снимање, за на крај да излезе дека Давор е совршен за улогата.

По филмот “Татко на службен пат” одлучи да се запише на филмска академија. Не успеа, а потоа повеќе не се обиде.

На 18 години Давор стана главен актер во следниот филм на Емир Кустурица, “Дом за бесење”, по кој е прогласен за еден од петте најдобри актери во Европа.

Некои го споредуваа со Дастин Хофман, но на почетокот на 90-тите се “закачи” на дрога. Неколку пати се обиде да се излекува, но неуспешно.

Во тоа време, рече:

“Што носи хероинот јас не би сакал да му посакам ни на мојот најлош непријател. Прво беше “Јас сум мал, јас сум радознал, но љубопитноста во овој случај ја платив со зависност.”

Војната го најде Давор во Сараево, од каде што отиде во Белград. Таму тој сними неколку филмови, од кои најпознат е “Underground”.

По завршувањето на војната, Давор отиде во Бања Лука, каде што ја основал фондација за култура на Република Српска, која подоцна беше преименувана во Давор Дујмовиќ.

Од Бања Лука се пресели во Словенија каде што со една девојка ги живеел последните месеци од неговиот живот. Слободното време го поминувал во природата со коњи, се борел со тешката депресија и алкохолот.

На 31 мај 1999 во Ново Место, извршил самоубиство со бесење.

Имаше 30 години.