Skip to content
Кај нашиот народ постои верување старо колку и самото православие – кумството не се отфрла. Но, дали некогаш сте се запрашале зошто? Еве што навистина значи кога некој вели „Кумот е светост“.
Кумот не е обичен гостин на свадба или свечен сведок на крштевка. Кумот, според традицијата на нашиот народ, е сродна душа, некој што во семејството влегува не по крв, туку со духовна врска. Неговата улога е и симболична и одговорна – тој е таму за да сведочи пред Бога, да поддржува, штити и – доколку е потребно – да се грижи.
Морална одговорност да се грижи за него има и кумот кој го крстил детето доколку родителите повеќе не се таму. Тоа не е правен поредок, туку духовен. Тоа не е обврска, туку завет. Тоа е она што ги прави кумовите свети: не принуда, туку љубов.
Кога некој ќе ве покани да му бидете кум – знајте што ви дал
Тој ви дал дар на доверба. Ти дал место во неговото семејство. Ви дал чест што не се нуди секому. Затоа, ако некој ги каже зборовите „Дали ќе ми бидеш кум?“, размислете длабоко. Не гледајте во вашиот паричник, туку во вашето срце. Бидејќи кумот не е копче, кумот е дел од душата.
Да се одбие кумство – што вели народот
Кај нас има бројни предупредувања што може да му се случи на оној што ќе одбие кумство. Не како закана, туку како лекција.
Ако одбиете да бидете кум на свадба, се вели дека тешко ќе најдете своја сродна душа.
Доколку не се согласите да бидете кум на крштевката, се верува дека ќе останете без деца, бидејќи сте се откажале од должноста духовно да го водите детето.
И ако одлучите да и свртите грб на оваа чест поради лична удобност, велат дека во животот може да се чувствувате осамено и да немате вистинско пријателство.
Секако, сето тоа се симболични пораки – не формули за казнување, туку повик за одговорност и свесност дека да се биде кум е повеќе од моментална чест – тоа е доживотна врска, пишува novosti.rs.
