Вкупно 400 литри од дневното млеко се за кашкавал, а останатите 350 литри се за сирење. Процесот на правење кашкавал трае две години. Кашкавалот зрее една година, по што се пушта во продажба. Трајноста е една година, но може да се консумира до две години. – По зреењето во комора што трае три месеци, го переме, го сушиме и го изнесуваме надвор на сонце, го редиме на даски да се „запоти“. Тогаш ја добива и специфичната боја. Сончањето трае три до пет часа. Питите се вртат од двете страни, секоја страна се сонча по два до 2,5 часа. Од тука го внесуваме внатре, се вакуумира и оди во магацин на зреење една година. Дури потоа оди во продажба, објаснува Ѓеорѓиевски. Колку повеќе стои, додава, толку е подобар. – Некогаш оставаме по една, две пити по неколку години, на пример четири, за да видиме каков е квалитетот. Го пробуваме кашкавалот, вкусот му е ист, дури поубав, истакнува заменик мајсторот. На мандрата во Галичник обично се продаваат сите произведени количини кашкавал. Некои потрошувачи доаѓаат до таму и си купуваат цели пити. Капацитетот е современ, по сите стандарди за разлика од порано, пред десетина години, кога имало само ѕидови и бетон. Во старо време, пак, се било од камен. Кашкавалот во мандрата во Галичник се прави од 1 јуни до 10 – 12 октомври. Потоа, мајсторите си одат дома. Продолжуваат со работа во Градско, од 15 март до 1 јуни. Мирјана Чакарова Извор: МИА]]>


