Африканска Кигелија или дрво колбас

Кигелија е род на цветови од фамилијата Bignoniaceae. Родот се состои од само еден вид, Kigelia africana, кој е познат по своите неверојатни плодови кои потсетуваат на колбаси, кои не се за јадење за луѓето бидејќи се отровни. На дрво високо до 20 метри и обично со раширени гранки, темнокафеавите плодови растат до неверојатни 60 сантиметри и можат да тежат од 7 до 70 килограми.

Во своето природно подрачје, Kigelia africana успева, меѓу другото, во саваните преплавени со сонце во Африка и е совршено прилагодена на жешкото сонце. Величествените цвеќиња се отвораат само во темница и паѓаат на земја во раните утрински часови. Стеблото има светло-кафеава, понекогаш лушпеста кора со густа заоблена до раширена круна од помалку сјајни лисја. Цветовите имаат непријатен мирис навечер што ги привлекува лилјаците кои ги опрашуваат. Павијаните и мајмуните јадат цвеќињ, а ноќните животни, како свињите исто така го јадат цветот. Нилскиот коњ и жирафата ги јадат мешунките од семето, а птиците ги јадат семките. Плодовите се уникатни, огромни, сиво-кафеави и тешки.

Имаат антибактериски својства и наводно лекуваат рак на кожата. Во дрвото колбас има неколку природни стероидни хемикалии. Пулпата на овошјето се користи во производството на козметика, шампони и креми за лице и има бројни медицински примени од каснување од змија, чиреви, сифилис, ревматизам, пневмонија, епилепсија, забоболка до стомачни и бубрежни заболувања. Се користи и за бркање на злото.

Се вели дека е и афродизијак и се користи за дебелеење на бебињата! Доилките го тријат плодот на своите гради за да го стимулираат производството на млеко.Свежо набраните корени се користат за изработка на жолта боја, а кога ќе се свари плодот дава длабоко светло црвена боја. Зрелиот плод се меша со мед и кора од дрво за да се ферментира пивото. Тврдо дрво се користи за кануа бидејќи не пука. Не е добро дрво за огревно дрво, но мешунките се палат кога има недостиг на дрва, има прилично агресивен коренов систем, затоа мора да се сади далеку од населените места.

Семето на зрелиот плод може да се јаде ако се пече, но се користи само како храна при глад. Некои велат дека плодот не може да го јадат луѓето и дека семките се отровни кога се зелени. Нилскиот коњ и жирафата исто така јадат мешунки од семки.

Дрвото се смета за свето, а црковните служби се одржуваат во сенката на овие прекрасни катедрални дрвја. Тоа е заштитено дрво во Јужна Африка.