Даноците ги изедоа платите во седум европски земји: Која е најмногу погодена?

Во 2024 година, додека реалните приходи се зголемија во повеќето европски земји, седум земји, вклучувајќи ги Италија, Франција и Естонија, забележаа пад на нето-заработката. Имено, даноците и придонесите пораснаа побрзо од платите, па работниците завршија со помалку пари отколку претходната година.

Во 2024 година, повеќето европски земји забележаа раст на реалните приходи по оданочувањето, но седум земји доживеаа пад.

Според извештајот на ОЕЦД „Оданочување на плати 2025“, просечн вработен самец без деца во Италија, Естонија, Чешка, Франција, Грција, Белгија и Шпанија имал помалку пари на располагање отколку претходната година.

Оваа анализа мери колку пари му остануваат на работникот за трошење или заштеда откако ќе се одземат даноците и придонесите и ќе се земе предвид инфлацијата.

Зошто се намалија реалните приходи?

На пример, во Италија, платите се зголемија за 3,9%, а инфлацијата беше 1,2%, што значеше раст на реалните плати од 2,7% пред даноците. Сепак, просечната даночна стапка (која ги вклучува придонесите за социјално осигурување) скокна за дури 7,5%, поништувајќи ги сите добивки.

Слични случаи се забележани во:

Естонија, каде што одредени даночни олеснувања беа укинати,

Чешка, каде што социјалните придонеси се зголемија,

Франција, каде што реалниот раст на платите изнесуваше 0,7%, но просечната даночна стапка се зголеми за 1,7%.

Економистката Кристина Еначе од Даночната фондација предупреди дека повисоките придонеси за социјално осигурување имаа одлучувачко негативно влијание врз нето-приходот на работниците.

Каде профитираа работниците?

Спротивно на тој тренд, Португалија, Велика Британија и Турција забележаа најголем раст на реалниот доход:

Португалија: Даночните стапки беа намалени во првите шест групи, па просечната даночна стапка се намали за 8%, додека реалните заработки се зголемија за 4,7%.

Велика Британија: Даночната стапка се намали за 8,7%, а платите се зголемија за 1,6%.

Турција: Иако даноците се зголемија за 3,9%, реалниот раст на платите изнесуваше дури 15,5%. Сепак, постојат сомнежи за точноста на податоците за инфлацијата објавени од турските власти.

Како што објаснува Еначе, тоа се парите што му остануваат на работникот по сите даноци и кога ќе се земе предвид инфлацијата. Ако тој износ се намали, тоа значи дека работникот, и покрај номиналното зголемување на платите, има помала куповна моќ.