Сушите ги опустошија посевите на одредени култури во Србија оваа година, како што се пченката, сојата, сончогледот и шеќерната репка. Ваквите резултати го поставуваат прашањето дали домашниот пазар ќе биде доволно снабден и каква ќе биде цената на основните прехранбени производи за потрошувачите.
Земјоделското производство во Србија станува сè повеќе зависно од временските услови, поради што приносот на многу култури е намален поради силните суши. Житата и маслодајните растенија исто така претрпеа големи штети оваа година, кои сите пропаднаа, освен пченицата. Посевите од пченка, сончоглед, соја и шеќерна репка беа десеткувани, а производството претрпе големи загуби. Друг проблем е што површините засеани за одредени култури се намалени, бидејќи некои производители се откажаа поради претходните лоши години.
Слабиот принос го поставува и прашањето за преработка и производство на прехранбени производи од овие житарки, како и конечната цена што треба да ја платат потрошувачите.
Агроекономскиот аналитичар Жарко Галетин за „Данас“ вели дека, што се однесува до билансот на основните земјоделски производи што го создаваат најголемиот корпус во прехранбениот сектор, како што се пченката, пченицата, сојата, сончогледот и шеќерната репка, оваа година е многу лоша. „Пченицата имаше добар принос, а сите други земјоделски култури очигледно ќе пропаднат, некои повеќе, некои помалку“, истакнува тој. Сепак, како што вели, домашните потреби ќе бидат задоволени со пченка и сончоглед.

„Нема да мора да ги увезуваме тие суровини, кои се многу важни за производство на храна за животни и масло. Од друга страна, сојата е во голем недостиг и очигледно ќе мора да ја увезуваме, што исто така ќе има негативно влијание врз производството на добиток. Шеќерната репка се набавува во количина колку што им е потребна на шеќерните мелници, па затоа ќе бидат покриени за нивните капацитети“, вели Галетин.
Сепак, постои причина за загриженост, предупредува тој. „Кога ќе се земе предвид сето тоа, а особено производството на овошје и зеленчук, ќе имаме дефицит што ќе мора да го компензираме преку увоз. Кога имате таква ситуација да мора да увезете добар дел од основните прехранбени производи, се појавува прашањето за лобито за увоз, кое во голема мера ја диктира цената на увезената стока на домашниот пазар. Ова може да биде голем проблем за нашите крајни потрошувачи, бидејќи можеме да имаме повисока цена“, истакнува Галетин. Веќе имаме зголемување на цените на храната, потсетува тој, објави Данас.рс.


