Велика Сабота е последниот ден пред Велигден, вториот ден на христијанската жалост за Христовото страдање.
Верниците одат во храмовите каде го поминуваат времето во мир и молитва и го чекаат Воскресението со запалени восочни свеќи. Во Ерусалим верниците се собираат околу Христовиот гроб во исчекување на чудесната појава на слегувањето на Светиот оган.
Голема сабота е последниот посен ден и храната се јаде свежа или варена на вода. Во некои краишта ја нарекуваат и долга сабота, бидејќи нè потсетува на Исусовото страдање, кое траело долго. Се верува дека денес секој треба да направи некое добро дело.

Обичај е да се месат ритуални велигденски лебови и колачи на Велика Сабота. Најчесто се тркалезни, со дупка во средината, каде што ќе се стави јајцето на Велигден. Според верувањата, членовите на домаќинството треба да станат што е можно порано тој ден за да се подготват навреме за претстојниот празник.
Рачна работа, везење, лов и риболов се работи кои верниците треба да ги избегнуваат, а особено во руралните средини не е дозволено колење добиток или живина. Денот минува во тишина и молитва, а ако некој немал време да бојадиса јајца во петок, тоа може да го направи на Велика Сабота.


