Добрила Чабриќ ја изгради својата оаза на мирот на ридот над Дојранското Езеро, кое важи за едно од најубавите во регионот.
Одличната клима и свежиот воздух се исклучително пријатни за победничката на „Никогаш не е доцна“, која се ближи до својот стоти роденден, а иако го има пропатувано половина пат околу светот, овој дел и е особено при срце.
Добрила во интервју за Гранд откри како дошла до идеја да создаде свое катче во Дојран, каде живее буквално половина век.
-Решив сосема случајно. Бев во дует со Лери Нанос и одевме во Солун бидејќи имавме некои ангажмани во Грција. Го заборавил пасошот на граница, а бидејќи татко ми е од Гевгелија и имам многу роднини таму, му велам да се врати за пасош, а јас ќе одам кај моите роднини кои се спремаа да одат во Дојран. „А, 10 години не сме се виделе, зошто не ми се јавиш“, вели и ме кани да одам со нив во Дојран. И јас дојдов на нивната тераса, застанав и ја погледнав таа планина Беласица, езерото, воздухот… Па, цел свет го имам прошетано, ваков воздух никаде не најдов. Ја прашав дали има парцела за мене, а таа вели дека има зад неа. Следниот ден веднаш го регулирав во општината во 1970 година и ја купив таа парцела – рече Добрила и додаде.
Сите мислеа дека ќе ја продадам, но кога ја изградив куќата ги зедов мајка ми и свекрвата и останавме таму. Нив сега ги нема но јас си го продолжувам животот.

Победничката на натпреварот „Никогаш не е доцна“ призна дека има неколку важни работи за долговечноста, а една од нив е свежиот и чист воздух.
-Тоа е долговечност. Се разбира, исхраната е исто така фактор овде, како и начинот на кој го прифаќате животот. Ако го сакаш, тогаш ќе го живееш. Многумина паѓаат во депресија веќе на 70-годишна возраст. Мислат дека се стари, се ги боли. Јас, дали ме боли или не, брзо го решавам со некоја работа. Секогаш земам нешто што ме преокупира, па не размислувам за болест. Или смрт. Не, не, не, тоа кај мене не проаѓа. Живеам исполнет живот – изјави Добрила.


Колку ѝ бил важен овој имот во тоа време, говори и фактот што таа самата учествувала во градежниот процес.
Самa го изградив, и тоа во време кога немаше цемент. Ниту плочка. Сè влечев, плочки од Грција, цемент од Бугарија. Железо од Србија. Така, заедно со мајсторите ја изградив куќата – гордо вели Добрила.

Таа раскажа и како успеала да го организира времето потребно за градежните работи.
-Тогаш имав 51 година, бев во совршена форма. И јас пеев навечер. Имав мајка, свекрва, 4 пудлици. Спиевме таму на езерото во бунгалов и не сакаа да ме пуштат навечер, па навечер настапував, а преку ден ќе бев со мајсторите – нагласи таа.


Добрила денес, според годините, води нешто помирен живот, а за Гранд раскажа како вообичаено ѝ поминуваат деновите.
-Секогаш правам нешто. Моето хоби е плетење и создавање. Досега имам направено три ревии и ја сакам таа рачна работа, ме смирува. Јас сум многу темпераментна, жива и немирна и тоа некако ме преокупира. Од мала мајка ми ме научи да шијам и плетам, па ги сакам тие работи – додаде Добрила.

Пејачката ја опреми цела куќа, а неизбежното прашање беше дали можеби има намера повторно да стапне на лудиот камен.
-Никогаш повеќе не сум размислувал да се омажам, мислам дека мојата слобода вреди повеќе од се (се смее). Не, не, не, И имаше понуди, имаше силни понуди. Избегнав. Јас веќе не сум јас…, навикнав да бидам самa. И убаво ми е – заклучи Добрила.


Што уште изјави Добрила Чабриќ во интервјуто за Гранд погледнете во ВИДЕОТО на следниот линк.
Извор: Grand Nova RS


