Москва ги има сите карти во свои раце: Дали Путин се подготвува за „најцрната“ зима од Втората светска војна?

Летото годинава беше исклучително „жешко“, но и богато пред сè со дипломатски настани, особено оние што се однесуваат на војната во Украина. Средбата меѓу Трамп и Путин на 15 август беше значајна, но исто така дополнително ја искомплицира ситуацијата, бидејќи различните страни имаат сосема различни цели и интереси.

Потегот на Трамп да го прими својот руски колега по повеќе од три години западна изолација му даде на Путин јасна „карта“ што тој многу добро знае како да ја користи, и со таква умереност што има значително траење со текот на времето. Таа конкретна „карта“ на легитимирање од страна на најголемата сила на Западот и до пред седум месеци најважниот противник на Москва во плановите за целосно освојување на Украина е, како што покажуваат настаните што следеа по она што се случи во Анкориџ, една од најзначајните предности на Русија.

Неодамнешниот тридневен престој на рускиот претседател во седиштето на неговиот најтрадиционален сојузник само потврди дека она што ќе следи, особено следната зима, може да биде најтешко на секое ниво и за Киев и за Европа, која изгледа не само „млитав“, туку и крајно осамена во поддршката на украинската борба.

Путин ја има поддршката од Кина, иако ова можеби не е добро за Русија на долг рок. Исто така, Русија има тајни воени договори со Северна Кореја и Иран. Овие сојузи му помагаат на Путин да ја продолжи војната како што планирал, по почетните проблеми во првата година од инвазијата.

За помалку од 20 дена, Путин ги наполни своите „куфери“ не со ветувања, туку со опиплива и повеќеслојна поддршка, што му дава не само „слобода“, туку и „алатки“ да го врати времето и да ги избрише очигледните воени, дипломатски и политички порази што ги претрпе и од Украина и од нејзините сојузници.

Со она што Путин јавно го кажува, а знаеме дека е доследен, Европа и Киев – практично единствениот преостанат фронт против Москва, треба да се подготват за најтешката и „најмрачната“ зима од Втората светска војна. Украина очигледно има значителни потреби и за оружје и за техничка, но и чисто воена поддршка – како и за економско и енергетско зајакнување. Москва, од друга страна, со текот на времето и значителниот „одмор“ што го даде Трамп со своите потези, успеа не само да ги реорганизира своите сили, туку и да ги зајакне со илјадници – дури и „увезени“ војници, како и беспилотни летала.

САД под водство на Трамп остануваат клучен, но непредвидлив фактор во развојот на настаните, но судејќи според она што го кажа американскиот претседател, Москва би морала да направи нешто екстремно – и исклучително тешко според стандардите на Кремљ – да го погоди лично Трамп за да го промени неговиот став и пристап кон ситуацијата. Во спротивно, јасно е дека какви и да се економските или дипломатските санкции што американскиот претседател ги воведе во Овалната соба, штетата ќе биде неизбежна бидејќи Москва веќе се погрижи да се подготви за таа можност.

Каков и да е развојот на настаните, следните пет месеци може да бидат најкритични во оваа конкретна криза, криза која не е невозможно да го достигне времетраењето на Втората светска војна и дефинитивно ќе додаде црна страница во современата човечка историја и „младиот“ век низ кој сè уште живееме, пишува euronews.rs.